Lejbl Botwinik: Vlieg, Kleurenvlinder, Vlieg!
Uit GM-75
 

פֿלי, פֿאַרבן-פֿלאַטערל, פֿלי!

לייבל באָטװיניק 

1. דאָס פֿילפֿאַרביק פֿלאַטערל

עס איז געװען שבת, גאָר פֿרי אינדערפֿרי.
דאָס רױשן אינדרױסן פֿון דעם שטאַרקן װינט האָט לײזערקען אױפֿגעװעקט. ער איז אױפֿגעשטאַנען, און מיט האַלב-פֿאַרשלאָפֿענע אױגן האָט ער אַרױסגעקוקט דורכן פֿענצטער, און געזען װי די בײמער שאָקלען זיך, װיגן זיך, בײגן זיך הין און צוריק. דער בנין װוּ ער האָט געװױנט איז געװען פּונקט לעבן דעם פּאַרק, און ער האָט פֿונעם פֿענצטער אױפֿן פֿערטן שטאָק ִגעקענט זען אַלץ װאָס עס טוט זיך דאָרט.

אַ שװערער האַרבסטיקער װינט האָט געװעלטיקט. בלעטער זײַנען אַראָפּגעריסן געװאָרן פֿון די בײמער. שמוץ, פּאַפּירן, און אַלטע צײַטונגען, װי אױך פּלאַסטישע זעקלעך, זײַנען אַרומגעפֿלױגן און האָבן זיך אַרומגעדרײט הין און צוריק אין דער לופֿטן. לאַנג זײַנען זײ נישט פֿאַרבליבן אױפֿן אָרט, נאָר זײַנען גיך אַװעקגעטריבן געװאָרן אַזױ װײַט, אַז זײַנע יונגע שאַרפֿע אױגן האָבן זײ שױן נישט געקענט דערשפּירן. פּלוצלונג, אָבער, האָט ער דערזען עפּעס אױסטערליש.

אין מיטן דער בהלה, איז צוגעפֿלױגן אַ װוּנדערלעכע זאַך. אַ שײן אױסגעפּוצט קאָלירט פֿלאַטערל אָבער נײן! עס האָט נישט געקענט זײַן קײן פֿלאַטערל עפּעס צו גרױס איז עס געװען. גיכער, אַ קאָלירטער העליום-באַלאָן. ער האָט עס נאָכגעקוקט, און געזען, אַז עס װערט גאָר נישט פֿאַרטריבן דורך דעם װינט, װי אַלע אַנדערע זאַכן. כּמעט װי עס איז פֿאַרבליבן פֿליִענדיק, שטייענדיק אױפֿן אָרט
נישט צו הױך, און אױך נישט צו נידעריק צװישן די הױכע בײמער. עס האָט זיך אים אַפֿילו געדוכט, אַז עס ציט זיך גאָר קעגן דעם װינט, און דערנאָך װערט עס װי צוריקגעשטופּט. נאָך אַ װוּנדער איז געװען, אַז כאָטש עס איז געװען גאַנץ װײַט, האָט זיך אים אױסגעדוכט, װי די פֿאַרביקע קאָלירן אױף אַ העל-בלױען הינטערגרונט, בײַטן זיך אַלע װײַלע. מסתּמא איז דאָס, אָבער, געװען נישט מער װי אַן אילוזיע אַ שפּיל פֿאַר די אױגן אַ דאַנק דער שײַן פֿון דער אַרױפֿגײענדיקער זון.

נאָכן שטודירן עס אַ פּאָר מינוט, האָט ער אױף גיך פֿאַרלאָזט דעם פֿענצטער, און איז אַרײַנגעלאָפֿן צו זײַן צען-יעריקער צװילינג-שװעסטערל, אין צימער אַרײַן.

"מירעלע, מירעלע גיך. װעק זיך אױף. דו מוזט דאָס זען... אַן אױסטערלישע זאַך..."

מירעלען איז געװען גוט אין בעט. זי האָט זיך אױסגעדרײט מיט איר רוקן צום ברודערל, און געזאָגט:

"לאָז מיר צורו ס'איז שבת אינדערפֿרי. מע גײט נישט אין שול. איך װיל שלאָפֿן..."

לײזערקע האָט נישט אױפֿגעגעבן, און האָט זי אַרױסגעשלעפּט פֿון בעט.

"שטײ שױן אױף, שלעפֿערקע! קום, לאָמיר אױף גיך זיך אַרומװאַשן און איך װעל דיר װײַזן אַ װוּנדערלעכע זאַך אין פּאַרק װאָס מע קען זען דורכן פֿענצטער."

נאָך דעם װי די צװײ האָבן זיך אָפּגעװאַשן, איז די האַלב פֿאַרשלאָפֿענע מירעלע מיטגעלאָפֿן מיט לײזערקען אין זײַן צימער אַרײַן. זײ האָבן צװישן זיך געשושקעט כּדי נישט אױפֿצוּװעקן די ייִנגערע ברידערלעך װאָס זײַנען נאָך געשלאָפֿן.

"דו זעסט? עס באַװעגט זיך נישט פֿונעם אָרט... פֿון אָנהײב, האָב איך געמײנט אַ פֿלאַטערל צוליב די פֿאַרשײדענע שײנע קאָלירן אָבער עס איז צו גרױס... דערנאָך האָב איך געמײנט, אפֿשר אַ פֿיל-פֿאַרביקער העליום-באַלאָן..."

...

Het vervolg van dit verhaal van Lejbl Botwinik kunt u lezen in Grine medine nr. 75.

Losse nummers (10 €) zijn per e-mail of telefonisch te bestellen bij het secretariaat - zie de gegevens onder in de balk. Donateurs van de stichting Jiddisj (vanaf 30 € per jaar) ontvangen Grine Medine zonder verdere kosten thuis.



 



Laatst bijgewerkt op 26-01-2021